Antioxidanten zijn stoffen die vrije radicalen neutraliseren: reactieve moleculen die in het lichaam ontstaan door de normale stofwisseling, maar ook door uv-straling, luchtvervuiling, roken, stress en ongezonde voeding. In een woordenboekcontext verwijst de term naar verbindingen die cellen helpen beschermen tegen oxidatieve schade. Bekende antioxidanten zijn vitamine C, vitamine E, bètacaroteen, selenium, zink en plantaardige polyfenolen.

Het begrip antioxidant wordt vaak gebruikt in voeding, cosmetica en gezondheid. In voedingsmiddelen komen antioxidanten van nature voor in groente, fruit, noten, zaden, kruiden, thee en cacao. Ze dragen bij aan het behoud van cellen en weefsels, al betekent dit niet dat hoge doseringen automatisch beter zijn. Het lichaam beschikt bovendien over een eigen afweersysteem met enzymen die oxidatie helpen beperken.

In de praktijk past het begrip antioxidanten vooral binnen een evenwichtige leefstijl: gevarieerd eten, voldoende bewegen en het beperken van schadelijke invloeden. De term wordt soms commercieel gebruikt als kwaliteitslabel, maar de werking hangt af van het type stof, de hoeveelheid en de context waarin die wordt ingenomen of toegepast. Als woordenboekbegrip verwijst de term antioxidanten daarom naar beschermende stoffen die helpen beschermen tegen oxidatieve stress.