Kisspeptine - een romantische stof die de sleutel is tot vruchtbaarheid

Vanuit wetenschappelijk oogpunt is het duidelijk dat voortplanting een van de belangrijkste doelen is van organismen van welke soort dan ook. Gedreven door het instinct om zich voort te planten, zijn dieren in staat om de enorme moeilijkheden te overwinnen die gepaard gaan met het baren van nakomelingen.

Helaas worden mensen, als de primaten van het dierenrijk, ook niet zelden geconfronteerd met problemen bij het doorgeven van hun genetische code. Hoewel materiële problemen overwonnen kunnen worden, kan het endocriene systeem onze toekomstplannen ernstig in de war sturen.

De geneeskunde probeert al jaren vruchtbaarheidsproblemen aan te pakken en haar antwoord op de neuro-endocriene oorzaken van deze problemen is een stof met de romantische naam kisspeptin.

Wat is kisspeptine?

Kisspeptin peptide is een neurohormoon waarvan in 1996 werd ontdekt dat het de vorming van kankeruitzaaiingen remt. Latere studies hebben echter aangetoond dat dit peptide - naast zijn effect op melanoomkankercellen - ook betrokken is bij de regulatie van voortplantingshormonen.

Kisspeptine wordt gecodeerd door een gen met de naam KISS1 en de naam verwijst naar de kisspeptinefamilie, waarvan de voorloper een polypeptide is die bestaat uit maar liefst 145 aminozuurresiduen. Na afbraak worden kortere ketens verkregen, bestaande uit 54, 14, 13 en uiteindelijk 10 aminozuren. Kisspeptin-10 is het meest voorkomende onderwerp van onderzoek van onderzoekers door zijn snellere werking dan de pre-degradatie vormen.

Kisspeptine - actie

De beschreven neuropeptide beïnvloedt de reproductieve prestaties van zowel mannen als vrouwen door de afzetting van gonadoliberine (GnRH) te triggeren. Het vormt de basis van een signaalroute van de hypothalamus, via de hypofyse, naar de geslachtsklieren.

Wetenschappers toonden aan dat lage niveaus van kisspeptinereceptoren bij muizen resulteerden in verminderde testikels bij mannetjes, en bij vrouwtjes gelijk stond aan een gebrek aan rijping van reproductieve follikels. Het effect van een toename van de concentratie gonadoliberine in het lichaam is een toename van de hoeveelheid luteïniserend hormoon (LH), dat verantwoordelijk is voor de productie van geslachtshormonen in de geslachtsklieren. Dit hele proces resulteert in een toename van de beweeglijkheid van sperma bij mannen en bevordert het ovulatieproces bij vrouwen.

Het effect van kisspeptine op het reguleren van de niveaus van gonadotrofinen, namelijk het eerder genoemde LH en FSH (folitropine), wijst op een veelbelovende toekomst voor deze peptide als middel om vruchtbaarheidsstoornissen te bestrijden. Na intraveneuze injectie van de stof werd bij mannen een stijging van de testosteronspiegel vastgesteld (naast de LH-productie), terwijl bij vrouwen die lijden aan hypothalamusfunctiestoornissen die gepaard gaan met het uitblijven van de menstruatie, toediening van kisspeptine een stijging van de luteïniserend hormoonspiegel tot gevolg had gedurende wel 8 weken. Hierbij moet worden vermeld dat de werkzaamheid van kisspeptine afhankelijk is van de fase van de menstruatiecyclus, aangezien toediening tijdens de folliculaire fase niet zo effectief zal zijn als tijdens de luteale fase.

Naast uitgebreid wetenschappelijk onderzoek testen gebruikers van doping anabole en anrogene steroïden (SAA's) kisspeptine-10 op hun eigen lichaam. SAA-gebruik veroorzaakt endocriene verstoring, wat onder andere leidt tot testiculaire atrofie, onvruchtbaarheid of libidostoornissen, wat bekend staat als het blokkeren van de endogene testosteronproductie. Vanwege de mogelijkheid om onvruchtbaarheid te behandelen, wordt kisspeptin-10 sinds kort gebruikt als aanvulling op het opheffen van blokkades en soms als profylacticum tegen blokkades.

Houd in gedachten dat kisspeptin-10 voor deblokkering alleen wordt gebruikt in combinatie met humaan choriongonadotrofine (hCG), omdat dit laatste LH vervangt en kisspeptin-10 alleen de cellen in de testes stimuleert om LH te produceren.

Kisspeptine - Dosering

De dosering van kisspeptin moet worden bepaald aan de hand van tests van FSH- en LH-spiegels in het bloed, en afhankelijk van de problemen waarmee men wordt geconfronteerd. Tests bij gebruikers toonden aan dat positieve resultaten werden waargenomen met 300 mcg, verdeeld over 3 doses per week, maar een arts moet worden geraadpleegd om de juiste dosis te bepalen.

.

Weet je niet waar je moet beginnen? Ontdek onze peptidecategorieën

Weet je wat je zoekt? Ga direct naar het peptidetype.